بمان

چه زیباست دوست داشتن

و چه دلنشین است داشتنت!

سپاس می گویم نوری را

که تو را،

برایم آورد...

آشنا کرد...

آشتی داد

و

نگاه داشت....

مهربانی چون آسمان، بزرگی چون دریا

و آرام

چون

چون تو!

من تو را با دیده دیدم و با دل نگاشتم

ای بی نهایت سادگی و وفا!

مردانگی در چشمان مهربان تو معنا می یابد

نه در لایهای بر هم بازوان قلدران!

برایم، مردی

از تبار آریایی مردان خاکم!

برایم عشقی،

چون چشمه های زلال خاکم!

برایم پناهی،

محکم، استوار و ماندنی...

 

یار مهربانم!

همیشه بمان!

/ 2 نظر / 15 بازدید
samaneh

[لبخند] به به،از اون پستاییه که آدم با خوندنش حالش خوب می شه.

رمینا

چقدر ناز می نویسی کسی اینو تا حالا بهت گفته