ریشه

گیرم که با تیشه، تنم را قطع کردی،

با ریشه‌هایم چه می‌کنی؟

روزی ریشه های جنگل سبز،

دوباره خواهند رویید و

تبر به تیشه تو خواهند زد!

پس همین امروز،

تیشه را خاک کن و رفیقم باش!

روزی، خانه از آنِ ما خواهد شد...

/ 10 نظر / 2 بازدید
davood

سلام قشنگ بود لطفا به من سر بزن

حامد

وقت کردی کتاب سینوهه رو بخونین ................ فوق العاده است [گل]

محمدعلی

تا حالا تیشه ها نتونستن نسل درخت ها رو از بین ببرن، نخواهند هم تونست...

حامد

کلمات این متن چقدر برام آشناست ............ انگار این کلمات رو یه قبلا یه جای دیدم .......... آهان تو فرهنگ معین [عجله]

من

سلام روناک جون چی طوری؟ من تازه وبلاگ زدم دوس دارم نظر تو رو هم در رابطه با آپام بدونم در ضمن آدرست تو وبلاگ دلشکسته بود از اونجا برداشتم[چشمک]

...

موسیقی متنت عالیه.. .. .. همین الان هم ما برنده ایم.. اون احمق ها نمی دونند که درخت ها از بین رفتنی نیستند.. .. .. ولی نسل ما ها توی حماقت اونها عمرش رو سوخته دید..

صنم

سلام. از طریق وبلاگ دوستمون باهاتون اشنا شدم. وبلاگ زیبایی دارین.مطالبتون هم زیباست. اگر تمایل دارین به وبلاگم سری زنید و تبادل لینک کنیم. منتظرتونم.[گل]

حامد

سلام اینجا هوا سرد و برفیه [ناراحت]

داریوش تنها

دوستان فراوان نشان دهند کامیابی در زندگی نیست.بلکه نشان نابودی زمان به گونه ای گسترده ارد بزرگ