پوچ

آمدنها و رفتنهای باطل،

پوچ

تهی....

در حجم نامنتاهی زمان،

کوچ در آینه،

بغض در جنگل...

در پی ابهامی خاموش

می آیی، داوری می شوی

و بعد

رانده...

که داند این راز مه آلود

خاموش

دره خواب را؟

که داند

این لرزش دستان سنگ،

از آنِ چیست؟....

/ 1 نظر / 2 بازدید
محمد

سلام چقدر علامت سوال یه جا با هم![چشمک] آرزوی موفقیت برات دارم