کاش رنگی بود که می‌شد،

چاله‌های سیاه زندگی را سپید کرد!

کاش می شد لحظه‌ای حتی کوتاه،

رویاها را رنگ بخشید...

کاش نگاه عاشقی،

نگران و مغرور، در انتظار پاسخت بود!

کاش دلت می‌فهمید،

که جز خودت،

 هیچ دلی،

با تو نیست......

 

  
نویسنده : روناک رحیمی ; ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢۸
تگ ها :