خورشید

شب، با همه وقارش،

با تلالوء ستارگانش خودنمایی می‌کند؛

بنگر رقص آتش عشق ستارکان را،

که صبح‌دم پیش عشق خورشید،

مجالی برای آنان نیست...

کدامین پروانه را یارای گشتن دور خورشید است؟

کدامین چشم، تواند در آفتاب بنگرد؟

آری، عظمت عشقش بی‌نهایت است؛

تنها او، عاشق است بر همگان

و

همگان نیازمند عشق او؛

که بی عشقش، زندگی ناممکن است.

 

  
نویسنده : روناک رحیمی ; ساعت ۱:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٧
تگ ها :