صد قصه پر غصه که در دل بنشاندم!

صد درد که در سینه نهاندم...

صد رنگ که بر پرده پراندی،

صد یار که در غیب گزیدی!

آه از من و این عشق که اتمام ندارد...

  
نویسنده : روناک رحیمی ; ساعت ۸:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱٠/۸
تگ ها :